วิวัฒนาการของการสื่อสารในชั่วชีวิตหนึ่งของเรา

ในชั่วชีวิตของคนหนึ่งคน การสื่อสารได้เริ่มต้นตั้งแต่เสียงร้องเสียงแรกของเราเมื่อแรกเกิด เมื่อเราเป็นเด็กทารกที่ยังพูดไม่ได้แต่กลับสามารถสื่อสารให้แม่เราทราบว่า หิว หรือบอกว่าไม่สบายตัวได้ด้วยเสียงร้อง โตขึ้นมาหน่อยถึงแม้จะยังคุยไม่ได้ แต่เราที่ยังอยู่ในวัยทารกก็เริ่มยิ้ม เพื่อเป็นการบอกให้แม่รู้ว่ามีความสุข และเมื่อเติบโตขึ้นมาเริ่มมีการพูดคุยได้ก็เริ่มมีการสื่อสารกับแม่ โดยการพูดคุย เมื่อมองย้อนถึงสิ่งเหล่านี้ ทำให้คิดได้ว่า การสื่อสารไม่ว่าจะออกมาในรูปแบบไหนก็เพื่อต้องการให้คนรอบข้างได้เข้าใจในสิ่งที่ตัวเองอยากจะบอก การสื่อสารไม่ว่าจะออกมาในรูปแบบไหนล้วนสำคัญ แต่การพูดคุยเป็นการสื่อสารที่สำคัญที่สุด เมื่อเราโตมาเป็นวัยรุ่นและเราแอบรักใครสักคน เราก็จะพยายามสื่อสารบอกว่ารักเขาโดยการส่งของขวัญ หรือแอบเซอรไพร์เขาในตู้ล็อคเกอร์ ในวันวาเลนไทน์และเมื่อถึงวัยที่เราต้องแต่งงานมีชีวิตคู่เราก็อยากมีชีวิตคู่ที่มีควมสุข มีหนังสือหลายเล่มให้เหตุผลของการมีครอบครัวที่มีความสุขว่า สองคนเมื่อแต่งงานกันแล้วสิ่งที่ต้องมีในหลายๆปัจจัย คือ การสื่อสาร เมื่อเราใช้ชีวิตคู่อันยาวนานจนกลายเป็นตาและยายที่อยู่กันจนแก่เฒ่า สิ่งที่เหลือที่ทำให้รู้สึกอุ่นใจ คือการมีใครสักคนไว้คอยพูดคุยและให้กำลังใจกันจนกว่าจะตายจากกัน และคุณล่ะเคยอยากพูดอะไรกับใครแล้วไม่กล้าสื่อสารหรือพูดออกมาไหม อย่ารีรอค่ะ รีบบอกและใช้การสื่อสารที่จะทำให้เขาเข้าใจ และอย่าอายที่จะบอกรักเขาคนนั้นทุกวัน และผู้เขียนก็รักทุกคนค่ะ